Hacet ve Ferahlık Münâcâtı 3. Sayfa

Allah’ım! Dostun İbrâhim, selâm onun üzerine olsun, ateşe atıldığında; Peygamberin Muhammed —salât ve selâm onun üzerine olsun— ve beraberindekiler de kendilerine, ‘İnsanlar size karşı toplandı, onlardan korkun!’ denildiğinde şöyle söylemişlerdi:

Allah bize yeter. O ne güzel vekildir!

Dostun İbrâhim, selâm onun üzerine olsun, Sana şöyle de yalvarmıştı:

Rabbimiz! Hesabın görüleceği gün beni, annemi, babamı ve bütün müminleri bağışla.

İnsanların yeniden diriltileceği gün beni mahcup etme.

Allah’ım! Ben de onlar gibi işlerimi Sana bırakıyor, Sana güveniyorum. Dostun İbrâhim’in Senden istediği gibi istiyorum: Beni ne dünyada ne de insanların diriltileceği gün mahcup et. Gönlümü meşgul eden sıkıntılara karşı bana Sen yet.

Allah’ım! Kendisiyle konuştuğun peygamberin Mûsâ, selâm onun üzerine olsun, korku içinde, yapayalnız yola çıktığında ve ihtiyacı ağırlaştığında gölgeye oturmuş, cömertliğine muhtaç bir kul olarak Sana şöyle yakarmıştı:

Rabbim! Bana indireceğin her hayra muhtacım.

Allah’ım! Ben de peygamberin Mûsâ’nın Sana yalvardığı gibi yalvarıyorum. Huzurunda yoksulluğumu ve Sana olan ihtiyacımı itiraf ediyorum. Rabbim! Katından göndereceğin her hayra, her ferahlığa, her rızka muhtacım. Lütfunla beni ihtiyaçtan kurtar.